Berichten uit het bestuur

Berichten uit het bestuur

Van achter mijn bureau kijk ik uit over een grote akker. Heel af en toe zie ik een haas of een fazant snel van de ene naar de andere kant rennen. Snel, omdat ze weten dat ik meestal mijn Jack Russel Darcy mee naar kantoor neem en zij er een sport van maakt achter ze aan te rennen, zonder enig succes. Maar dit keer ligt Darcy aan mijn voeten en zie ik twee grote fazanten hanen, een haas en een konijn lopen. Wat is hier aan de hand? Leest het wild ook de jachtberichten en weten ze dat de jacht vanwege de vogelgriep gesloten is? Het prachtige uitzicht is niet bevorderlijk voor een productieve dag op kantoor….. Is het niet een prachtig schouwspel! Eigenlijk heeft het niets met jacht te maken. Wild in de natuur is altijd mooi om naar te kijken of het nu bejaagbaar wild is of niet. Dat maakt ons museum ook zo uniek. Jacht is van alle tijden, vroeger om te overleven en later om te beheren. Als Jachtmuseum hoeven we ons daarom ook niet bezig te houden met de jachtdiscussie, of toch wel degelijk?? Ja, want het aanbod van museale stukken wordt wel erg smal als de jacht verder wordt uitgehold. Ik was een paar jaar geleden in museum Naturalis en werd daar getroffen door de prachtige skeletten van walvissen en andere reptielen. Ook een soort jachtmuseum maar met één groot verschil, bij ons is het de mens die ploeterde en zwoegde om in zijn of haar buitengebied iets te betekenen en probeerde een jachtbuit te verorberen. Van al die perioden kun je bij ons iets zien en als het aan het bestuur ligt, nog heel erg lang. Ons bestuur is voortdurend bezig om beleid te ontwikkelen en om onze collectie up to date te houden. Want het verzamelen is niet gebonden aan een jaartal. Het is jammer dat onze financiën zo bepalend zijn voor het werk dat we kunnen doen. Maar dat is nu eenmaal een feit. Regelmatig krijgen wij berichten met aanbiedingen van unieke collectieonderdelen. Vanuit boedels na erfenissen of simpelweg verhuizingen. Het afgelopen jaar is een aantal unieke onderdelen aan onze collectie toegevoegd. Naar alle giften wordt serieus gekeken. Ons museum is daarom bezig een aparte stichting hiervoor op te richten om deze collectie schenkingen beter te stroomlijnen. Het is een kans voor ons breed vertegenwoordigd te zijn, niet alleen in collectie maar ook in allerlei perioden van de jacht van weleer. De Vriendencommissie is voor ons erg belangrijk. Mooi, dat onder bezielende leiding van Ernst Manting daar nieuw elan in gebracht wordt en twee nieuwe leden zitting nemen in de commissie. Van ouds her was het Jachtmuseum niet heel erg extern georiënteerd maar ook daar komt met hulp van de Vriendencommissie verandering in. Tenslotte, Liesbeth Kortbeek die een stapje terug doet. Liesbeth heb ik leren kennen toen ik voorzitter van het bestuur werd en zij secretaris was. Je raakt snel onder de indruk van haar grote inzet en precisie. Toen zij afscheid nam van het bestuur was dat voor ons een aderlating, ik vrees ook nu voor de Vriendencommissie. Maar ik weet dat ze niet ver uit de buurt van Doorwerth is. Heel veel dank aan Liesbeth voor haar niet aflatende steun!!

Ik wens u allen een goede kerst toe en een geweldig nieuw jaar!

Frans van Verschuer, voorzitter